Chleb często występował w roli obrzędowego podarunku. Ludzie brali go z sobą idąc na swaty, zostawiali jako ofiarę w polu, lesie, innych ważnych miejscach. Karmili nim nie tylko żywych, ale i umarłych, kładli go na groby bliskich. Na mogiłę sypali okruszki  dla ptaków wyobrażających dusze zmarłych.

Wierzono także, iż chleb potrafi chronić. Gdy ktoś z rodziny wyjeżdżał w podróż, otrzymywał na drogę kawałek chleba. Ludzie wierzyli, że dzięki temu kawałkowi chleba ta osoba szczęśliwie wróci do domu. Kładli go w kołysce nowonarodzonego dziecka, wynosili na ulicę, gdy zbliżała się burza.
 

Szczególne właściwości przydawano temu bochenkowi chleba, który przypalił się w trakcie pieczenia przez gospodynię. Dawano go człowiekowi, który cierpiał po stracie bliskiej, kochanej osoby, aby mógł o niej zapomnieć.